Lumalagong honey agarics mula sa mycelium sa bansa, sa bahay: video para sa mga nagsisimula, kung paano palaguin ang mga kabute

Bilang isang patakaran, tanging ang mga naging bihasa sa pag-aanak ng iba pang mga kabute na mas madaling linangin ay sumusubok na magtanim ng mga kabute sa bahay o sa bansa. Para sa mga nagsisimula, iminumungkahi na magsimula sa mastering ang paraan ng pag-aanak ng mga champignon o oyster mushroom. Kung mayroon kang hindi bababa sa pinakamaliit na karanasan sa paglaki ng kabute at ngayon ay nagnanais na makabisado ang pamamaraan ng paglaki ng mga kabute, magpasya muna kung aling iba't-ibang ang pipiliin para sa mga layuning ito.

Kabilang sa mga nakakain at angkop para sa paglilinang, mayroong dalawang uri: tag-araw at taglamig.

Malalaman mo ang tungkol sa mga pangunahing pamamaraan kung paano palaguin ang mga honey mushroom sa bahay at sa isang personal na balangkas sa pamamagitan ng pagbabasa ng artikulong ito.

Ano ang hitsura ng mga kabute ng tag-init

Ang kabute na ito ay laganap, at ang mga tagakuha ng kabute ay kinokolekta ito sa halos lahat ng kagubatan. Ang mga honey mushroom ay lumalaki sa patay na kahoy, bilang panuntunan, sa maraming grupo. Sa paglalakad sa kagubatan, madalas mong makikita ang isang madilaw-dilaw na gintong takip na nabuo ng maraming indibidwal na kabute sa mga nahulog na nangungulag na puno o tuod. Ang larawang ito ay sinusunod mula Hunyo hanggang Setyembre.

Ito ay isang maliit na kabute sa laki, ang diameter ng takip ay karaniwang umaabot sa 20-60 mm, ang hugis ay flat-convex, ang mga gilid ay tinanggal. Mayroong isang katangian na tubercle sa gitna ng takip. Ang kulay ng ibabaw ng pulot-pukyutan ay dilaw-kayumanggi na may partikular na matubig na mas magaan na mga bilog. Ang pulp ay medyo manipis, malambot, puti ang kulay. Haba ng binti - 35-50 mm, kapal - 4 mm. Ang binti ay nilagyan ng isang singsing ng parehong kulay ng takip, na maaaring mabilis na mawala, kahit na ang isang malinaw na marka ay mananatili pa rin.

Ang malapit na pansin ay dapat bayaran sa mga plato, na unang mag-atas sa nakakain na honey fungus, at kayumanggi sa panahon ng pagkahinog, na nagpapakilala sa kanila mula sa mga nakakalason na false honey fungi. Ang mga plato ng huli ay una na kulay abo-dilaw, at pagkatapos ay madilim, maberde o olive-brown.

Ipinapakita ng mga larawang ito kung ano ang hitsura ng mga kabute sa tag-init:

Ang lasa ng kabute ay napakataas. Ang amoy ay malakas at kaaya-aya. Maaaring itago ang mga sumbrero pagkatapos matuyo.

Ang mga binti, bilang panuntunan, ay hindi pumunta sa pagkain dahil sa kanilang katigasan. Sa isang pang-industriya na sukat, ang mga kabute ng pulot ay hindi pinalaki, dahil ang kabute ay nabubulok, na nangangailangan ng mabilis na pagproseso, at bukod pa, hindi ito maaaring dalhin. Ngunit ang nag-iisang nagtatanim ng kabute ay pinahahalagahan ang honey mushroom sa Russia, Czech Republic, Slovakia, Germany, atbp. at kusang-loob na linangin ito.

Ang sumusunod ay naglalarawan kung paano ka magpapatubo ng mga kabute sa iyong plot ng hardin.

Paano mo palaguin ang mga kabute ng tag-init sa site sa mga tuod

Ang patay na kahoy ay ginagamit bilang isang substrate para sa lumalagong mga mushroom sa tag-init, at ang mycelium ay karaniwang binili sa anyo ng isang i-paste sa mga tubo. Bagaman maaari mong gamitin ang iyong sariling planting material - isang pagbubuhos ng mga mature na takip ng kabute o mga piraso ng kahoy na nahawaan ng fungus.

Bago lumago ang honey mushroom sa bansa, kailangan mong maghanda ng mycelium. Ang pagbubuhos ay ginawa mula sa mga takip na may madilim na kayumanggi na mga plato, na dapat durugin at ilagay sa isang lalagyan na may tubig (inirerekumenda na gumamit ng tubig-ulan) sa loob ng 12-24 na oras. Pagkatapos ang nagresultang timpla ay sinala sa pamamagitan ng cheesecloth at ang kahoy ay sagana na basa-basa dito, na dati nang gumawa ng mga pagbawas sa mga dulo at gilid.

Bilang karagdagan sa pagbubuhos sa kahoy, maaari mong mabulok ang mga mature na takip na may mga plato pababa, alisin ang mga ito pagkatapos ng isang araw o dalawa. Sa ganitong paraan ng paglaki ng honey agarics, ang mycelium ay lumalaki nang mahabang panahon at ang unang ani ay inaasahang makukuha lamang sa katapusan ng susunod na panahon.

Upang mapabilis ang proseso, dapat kang gumamit ng mga piraso ng kahoy na may sprouted mycelium, na matatagpuan sa kagubatan, simula sa Hunyo. Bigyang-pansin ang mga tuod ng puno o mga nahulog na puno ng kahoy. Ang mga piraso ay dapat kunin mula sa mga lugar ng masinsinang paglago ng mycelium, i.e.mula sa kung saan mayroong karamihan sa lahat ng puti at creamy na mga thread (hyphae), at nagpapalabas din ng isang katangian na malakas na aroma ng kabute.

Ang mga piraso ng fungus-infected na kahoy na may iba't ibang laki ay ipinapasok sa mga butas na pinutol sa inihandang piraso ng kahoy. Pagkatapos ang mga lugar na ito ay natatakpan ng lumot, bark, atbp. Upang kapag lumalaki ang mga mushroom ng tag-init, ang mycelium ay mas mapagkakatiwalaan na inilipat sa pangunahing kahoy, ang mga piraso ay maaaring ipako at sakop ng isang pelikula. Pagkatapos ang mga unang mushroom ay nabuo sa simula ng susunod na tag-init.

Anuman ang paraan ng impeksyon, ang kahoy ng anumang nangungulag na species ay angkop para sa paglaki ng honey agarics sa mga tuod. Ang haba ng mga segment ay 300-350 mm, ang diameter ay anuman. Ang mga tuod ng mga puno ng prutas, na hindi kailangang bunutin, ay maaari ding kumilos sa kapasidad na ito, dahil sila ay mahuhulog sa loob ng 4-6 na taon, na ganap na nawasak ng fungus.

Sa bagong pinutol na kahoy at mga tuod, ang infestation ay maaaring isagawa nang walang espesyal na paghahanda. Kung ang kahoy ay naka-imbak ng ilang oras at pinamamahalaang matuyo, pagkatapos ay ang mga piraso ay pinananatili sa tubig sa loob ng 1-2 araw, at ang mga tuod ay ibinuhos dito. Ang impeksyon para sa paglaki ng honey agarics sa bansa ay maaaring gawin anumang oras sa buong panahon ng paglaki. Ang isang balakid dito ay ang sobrang init at tuyo na panahon. Gayunpaman, kahit na ito ay maaaring, ang pinakamainam na oras para sa impeksyon ay tagsibol o unang bahagi ng taglagas.

Ang pinaka-karaniwang ginagamit na kahoy para sa infestation na may pulot-pukyutan sa gitnang Russia ay birch, kung saan maraming kahalumigmigan ang nananatili pagkatapos ng pagputol, at isang maaasahang shell sa anyo ng birch bark ay pinoprotektahan ang kahoy mula sa pagkatuyo. Bilang karagdagan sa birch, ang alder, aspen, poplar, atbp. ay ginagamit, ngunit ang honey ng tag-init ay lumalala sa koniperus na kahoy.

Bago magtanim ng mga kabute, panoorin ang video na ito:

Ang mga seksyon ng nahawaang kahoy ay naka-install sa isang patayong posisyon sa dati nang hinukay na mga butas na may distansya na 500 mm sa pagitan nila. Ang ilan sa mga kahoy ay dapat na nakausli mula sa lupa ng mga 150 mm.

Upang mapalago nang tama ang mga kabute sa mga tuod, ang lupa ay dapat na natubigan nang sagana sa tubig at iwisik ng isang layer ng sup upang maiwasan ang pagsingaw ng kahalumigmigan. Para sa mga naturang lugar, dapat piliin ang mga may kulay na lugar sa ilalim ng mga puno o mga espesyal na idinisenyong silungan.

Ang mga pinakamabuting resulta ay maaaring makuha sa pamamagitan ng paglalagay ng infested na kahoy sa lupa sa mga greenhouse o greenhouses kung saan ang moisture level ay maaaring regulated. Sa ganitong mga kondisyon, tumatagal ng 7 buwan upang mabuo ang mga katawan ng prutas, bagaman kung ang panahon ay hindi maganda, maaari silang umunlad sa ikalawang taon.

Kung nagtanim ka ng mga kabute sa bansa tulad ng iminumungkahi ng tamang teknolohiya, ang mga kabute ay mamumunga dalawang beses sa isang taon (sa unang bahagi ng tag-araw at taglagas) sa loob ng 5-7 taon (kung ang mga piraso ng kahoy na may diameter na 200-300 mm ay ginamit, kung ang diameter ay mas malaki, pagkatapos ay maaaring magpatuloy ang fruiting).

Ang ani ng fungus ay tinutukoy ng kalidad ng kahoy, kondisyon ng panahon, at antas ng paglago ng mycelium. Maaaring mag-iba-iba ang dami ng pananim. Kaya, mula sa isang segment, maaari kang makakuha ng parehong 300 g bawat taon at 6 kg bawat tag-araw. Bilang isang patakaran, ang unang fruiting ay hindi masyadong mayaman, ngunit ang susunod na ani ay 3-4 beses na higit pa.

Posible na palaguin ang mga kabute ng tag-init sa site sa basura ng kagubatan (maliit na putot, sanga, atbp.), Kung saan nabuo ang mga beam na may diameter na 100-250 mm, nahawahan ng mycelium gamit ang alinman sa mga inilarawan na pamamaraan at inilibing sa lupa sa lalim ng 200-250 mm, na sumasakop sa tuktok na may karerahan. Ang lugar ng trabaho ay protektado mula sa hangin at araw.

Dahil ang honey fungus ay hindi nabibilang sa mycorrhizal fungi at lumalaki lamang sa patay na kahoy, ang paglilinang nito ay maaaring isagawa nang walang takot na makapinsala sa mga nabubuhay na puno.

Ang mga detalye tungkol sa paglaki ng honey agaric ay inilarawan sa video na ito:

Ang honey mushroom ay kasing sarap ng mushroom na ito ay hindi nararapat na hindi pinapansin ng mga mushroom growers. Ang nakabalangkas na teknolohiya sa paglilinang ay kailangang maayos sa isang case-by-case na batayan upang ang mga hobbyist na mushroom growers ay magkaroon ng sapat na pagkakataon na maging malikhain sa pag-eeksperimento.

Ang mga sumusunod ay naglalarawan ng teknolohiya ng lumalagong mushroom sa bahay para sa mga nagsisimula.

Ang teknolohiya ng lumalagong mga kabute sa taglamig sa bahay

Ang sumbrero ng winter honeydew (velvety-footed flammulina) ay patag, natatakpan ng uhog, maliit ang laki - 20-50 mm lamang ang lapad, kung minsan ay lumalaki ito ng hanggang 100 mm. Ang kulay ng takip ay madilaw-dilaw o mag-atas, sa gitna maaari itong maging kayumanggi.Malapad at kakaunti ang mga plato na kulay cream. Ang pulp ay madilaw-dilaw. Ang binti ay 50-80 mm ang haba at 5-8 mm ang kapal, malakas, bukal, magaan na may madilaw-dilaw sa itaas, at kayumanggi sa ibaba, posibleng itim-kayumanggi (sa batayan na ito, madaling makilala ang ganitong uri ng honeydew mula sa iba). Ang base ng peduncle ay balbon-velvety.

Ang kabute ng taglamig ay laganap sa mga natural na kondisyon sa Europa, Asya, Hilagang Amerika, Australia at Africa. Ang fungus na ito na sumisira sa kahoy ay lumalaki sa malalaking grupo, pangunahin sa mga tuod at nahulog na mga putot ng mga nangungulag na puno o sa mga mahihinang nabubuhay na puno (bilang panuntunan, sa mga aspen, poplar, willow). Sa gitnang Russia, malamang na ito ay matatagpuan sa Setyembre - Nobyembre, at sa katimugang mga rehiyon kahit na sa Disyembre.

Ang artipisyal na paglilinang ng iba't ibang uri ng kabute na ito ay nagsimula sa Japan ilang siglo na ang nakalilipas at tinawag na "endokitake". Gayunpaman, ang parehong kalidad at dami ng ani kapag lumalaki ang mga kabute sa taglamig sa mga kahoy na chocks ay napakababa. Sa kalagitnaan ng 50s. sa Japan patented ang paraan ng paglilinang ng parehong pangalan sa kahoy na basura, pagkatapos kung saan ang paglilinang ng flammulina ay naging mas at mas popular. Sa kasalukuyan, ang winter honeydew ay nasa ikatlong lugar sa mundo sa mga tuntunin ng produksyon. Sa itaas ay tanging champignon (1st place) at oyster mushrooms (2nd place).

Ang honeydew sa taglamig ay may hindi maikakaila na mga pakinabang (pag-aani ng taglamig sa kawalan ng mga ligaw na kakumpitensya sa mga merkado, kadalian ng paggawa at mababang gastos ng substrate, maikling lumalagong cycle (2.5 na buwan), paglaban sa sakit). Ngunit mayroon ding mga disadvantages (mataas na sensitivity sa mga kondisyon ng klimatiko, lalo na sa temperatura at pagkakaroon ng sariwang hangin, isang limitadong pagpili ng mga pamamaraan at pamamaraan ng paglilinang, ang pangangailangan para sa mga sterile na kondisyon) .At ang lahat ng ito ay dapat isaalang-alang bago lumaki mycelium honey agaric.

Bagama't ang honey mushroom ay nasa pangatlong lugar sa industriyal na produksyon, ito ay medyo maliit na kilala sa mga amateur mushroom growers, gayundin sa mga mushroom pickers.

Dahil ang flammulina ay kabilang sa mycorrhizal fungi, i.e. ay may kakayahang mag-parasitize ng mga buhay na puno, dapat itong nilinang ng eksklusibo sa loob ng bahay.

Ang paglaki ng mga kabute sa taglamig sa bahay ay maaaring isagawa kapwa sa pamamagitan ng malawak na pamamaraan (iyon ay, gamit ang mga piraso ng kahoy) at sa pamamagitan ng masinsinang (pag-aanak sa isang nutrient medium, na batay sa sawdust ng hardwood na may iba't ibang mga additives: straw, sunflower husk, brewer's. butil, mais, buckwheat husk , bran, cake). Ang uri ng additive na ginamit ay depende sa pagkakaroon ng naaangkop na basura sa sakahan.

Ang mga proporsyon ng mga kinakailangang sangkap para sa lumalagong mga kabute sa bahay ay maaaring magkakaiba, na isinasaalang-alang ang mga detalye ng nutrient medium. Ang sawdust na may bran, na isang rich organic additive, ay halo-halong sa isang 3: 1 ratio, sawdust na may mga butil ng brewer - 5: 1, kapag ang paghahalo ng sunflower husks at buckwheat husks, ang parehong ratio ay ginagamit. Ang dayami, mais, sunflower husks, buckwheat husks ay halo-halong may sup sa isang 1: 1 ratio.

Tulad ng ipinapakita ng kasanayan, ang mga ito ay medyo epektibong mga mixture na nagpakita ng magagandang resulta sa larangan. Kung hindi ka gumagamit ng mga additives, kung gayon ang mga ani sa walang laman na sawdust ay magiging maliit, at ang pag-unlad ng mycelium at fruiting ay bumagal nang malaki. Bilang karagdagan, ang dayami, mais, sunflower husks, kung ninanais, ay maaaring gamitin bilang pangunahing nutrient medium, kung saan ang sawdust o iba pang mga substrate ay hindi kinakailangan.

Inirerekomenda na magdagdag ng 1% dyipsum at 1% superphosphate sa nutrient medium para sa paglaki ng mga domestic mushroom. Ang moisture content ng nagresultang timpla ay dapat na 60-70%. Siyempre, hindi ka dapat gumamit ng mga sangkap kung ang mga ito ay kaduda-dudang kalidad o may mga bakas ng amag.

Matapos ang substrate ay handa na, ito ay sumasailalim sa paggamot sa init. Ito ay maaaring isterilisasyon, paggamot sa singaw o tubig na kumukulo, pasteurization, atbp.Upang mapalago ang mga honey mushroom, ang isterilisasyon ay isinasagawa sa pamamagitan ng paglalagay ng medium ng kultura sa mga plastic bag o garapon ng salamin na may kapasidad na 0.5-3 litro.

Ang proseso ng heat treatment para sa mga lata ay katulad ng conventional home canning. Minsan ang paggamot sa init ay isinasagawa bago ilagay ang substrate sa mga garapon, ngunit sa kasong ito ang mga lalagyan mismo ay dapat ding tratuhin ng thermally, kung gayon ang proteksyon ng nutrient medium mula sa amag ay mas maaasahan.

Kung ang substrate ay binalak na ilagay sa mga kahon, pagkatapos ay isinasagawa ang paggamot sa init nang maaga. Ang compost na inilagay sa mga kahon ay bahagyang tamped.

Kung pinag-uusapan natin ang mga pangunahing kondisyon para sa paglaki ng mga domestic mushroom honey agaric (temperatura, kahalumigmigan, pangangalaga), kung gayon kinakailangan na mahigpit na sumunod sa ilang mga patakaran, kung saan ang tagumpay ng buong kaganapan ay higit na nakasalalay.

Ang mga lalagyan na ginagamot sa init na may nutrient medium ay pinalamig sa 24-25 ° C, pagkatapos kung saan ang substrate ay nahasik ng butil mycelium, ang bigat nito ay 5-7% ng bigat ng compost. Sa gitna ng garapon o bag, ang mga butas ay ginawa nang maaga (kahit bago ang paggamot sa init) sa buong kapal ng nutrient medium gamit ang isang kahoy o bakal na stick na may diameter na 15-20 mm. Pagkatapos ang mycelium ay mabilis na kumakalat sa buong substrate. Pagkatapos idagdag ang mycelium, ang mga garapon o bag ay natatakpan ng papel.

Para sa lumalaking honey agarics, kailangan mong lumikha ng pinakamainam na kondisyon. Ang mycelium ay lumalaki sa substrate sa temperatura na 24-25 ° C at tumatagal ng 15-20 araw para dito (ang mga katangian ng kapasidad, substrate at mga varieties ng honey fungus ay gumaganap ng isang mapagpasyang papel para dito). Sa yugtong ito, ang kabute ay hindi nangangailangan ng liwanag, ngunit ang pangangalaga ay dapat gawin na ang nutrient medium ay hindi matuyo, i.e. Ang kahalumigmigan sa silid ay dapat na humigit-kumulang 90%. Ang mga lalagyan na may substrate ay natatakpan ng burlap o papel, na pana-panahong moistened (gayunpaman, hindi sila dapat pahintulutang mabasa nang labis).

Kapag ang mycelium ay lumalaki sa substrate, ang takip ay tinanggal mula sa mga lalagyan at inilipat sa isang maliwanag na silid na may temperatura na 10-15 ° C, kung saan ang maximum na ani ay maaaring makuha. Pagkatapos ng 10-15 araw mula sa sandaling ang mga lata ay inilipat sa isang maliwanag na silid (25-35 araw mula sa sandaling ang mycelium ay nahasik), isang bungkos ng mga manipis na binti na may maliliit na takip ay nagsisimulang lumitaw mula sa mga lalagyan - ito ang mga simulain ng ang mga namumungang katawan ng fungus. Bilang isang patakaran, ang ani ay ani pagkatapos ng isa pang 10 araw.

Ang mga bungkos ng honey agarics ay maingat na pinutol sa base ng mga binti, at ang stub na natitira sa substrate ay tinanggal mula sa nutrient medium, pinakamaganda sa lahat, sa tulong ng mga sipit na kahoy. Pagkatapos ang ibabaw ng substrate ay hindi nasaktan upang magbasa-basa nang kaunti mula sa spray. Ang susunod na pananim ay maaaring anihin sa loob ng dalawang linggo. Kaya, ang oras ng pagpapakilala ng mycelium bago ang unang ani ay tatagal ng 40-45 araw.

Ang intensity ng hitsura ng mga mushroom at ang kanilang kalidad ay nakasalalay sa komposisyon ng nutrient medium, teknolohiya ng paggamot sa init, ang uri ng lalagyan na ginamit at iba pang lumalagong kondisyon. Para sa 2-3 waves ng fruiting (60-65 araw), 500 g ng mushroom ay maaaring makuha mula sa 1 kg ng substrate. Sa ilalim ng kanais-nais na mga kondisyon - 1.5 kg ng mushroom mula sa isang 3-litro na lata. Kung hindi ka mapalad, pagkatapos ay 200 g ng mga kabute ay nakolekta mula sa isang tatlong-litro na garapon.

Manood ng isang video tungkol sa paglaki ng mga kabute sa bahay upang mas maunawaan ang teknolohiya ng proseso: